Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
lohafiur st. n.
lohafiur st. n. — Graff III,676. loha-fuir: acc. sg. Gl 2,221,4 ( clm 18550,1, 9. Jh. ). 225,15 ( S. Flor. III 222 B, 9. Jh. ); -fivr: nom. sg. 1,351,49 ( M ). Räude, chronischer Ausschlag, spez. Rotlauf ( ? Vgl. Höfler, Krankheitsn. S. 135 ) : iuhido lohafivr [ nec accedet ad ministerium eius: ... si iugem scabiem, si ] impetiginem ( Hs. impetigo ) [ in corpore, Lev. 21,20 ] Gl 1,351,49 ( 3 Hss. uuarza zittaroh, 3 zittaroh). lohafuir impetiginem [ Greg., Cura 1,11 p. 11 = ebda. ] 2,225,15. lohafuir impetiginem [ quoque habet in corpore, quisquis avaritia vastatur in mente, ebda. p. 12 ] 221,4…