Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
liutbâri adj.
adj.; zum Verhältnis zu mhd. lûtbære, nhd. lautbar vgl. DWb. VI,369. — Graff II,197.
liut-par-: Grdf. -i Gl 1,418,45 (M, 3 Hss., 1 Hs. -utp-); nom. sg. n. -az 2,434,19; -parrero: gen. sg. f. 1,299,41 (Sg 295, 9. Jh.); -pere: Grdf. 418,48 (M, 12. Jh.). — lvet-parer: nom. sg. m. Gl 3,254,9 (SH a 2, 2 Hss., 12. 13. Jh.). 1) öffentlich: liutpari [tollam uxores tuas in oculis tuis, et dabo proximo tuo, et dormiet cum uxoribus tuis] in oculis huius solis [2. Reg. 12,11] Gl 1,418,45 (5 Hss. liutbâro, 2 offanbâri). liutparaz skimpf gilimpflih gichosi [egon’ cachinnis venditus] acroma festivum [fui? Prud., P. Laur. (II) 324] 2,434,19. lvetparer publicus 3,254,9. 2) allgem. gebräuchlich, gängig: liutparrero munizzo [(Abraham) appendit ... quadringentos siclos argenti probatae] monetae publicae [Gen. 23,16] Gl 1,299,41.
Abl. liutbârîg, liutbârlîh; liutbâro; liutbâren.