Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
linta sw. (auch st.?) f.
sw. (auch st.?) f., mhd. linde sw. st. f., nhd. linde; as. linda st. f., lindia sw. f. (s. u.), mnd. mnl. linde; ae. lind, linde; an. lind. — Graff II,240.
Alle Belege im Nom. Sing., wenn nicht anders angegeben.
lint-: -a Gl 1,430,36 (linta, oder acc. pl.?). 2,627,31. 720,43. 3,40,18 (3 Hss.). 466,1 (4 Hss., darunter clm 14747. Sg 184. Sg 299, alle 9. Jh.). 4,102,38 (Sal. a 1). 174,42 (Sal. e); -e 3,40,21. 4,102,40 (Sal. a 1). Add. II,82,27; nom. pl. -un S 8,67 (Hildebr.); lintt: Gl 3,40,23 (14. Jh.).
lind-: -a Gl 1,430,36 (oder acc. pl.?). 446,38 = Wa 76,16 (nom. sg.?). 2,672,53 (2 Hss.). 685,3. 700,16 (2). 704,3. 726,24 = Wa 110,3 (Jh). 3,40,18 (6 Hss.). 95,39 (SH A, 6 Hss.). 196,9 (SH B). 244,67 (SH a 2, 2 Hss.). 261,55 (SH a 2, 2 Hss.). 278,59 (SH b, 2 Hss.). 290,59 (SH b). 310,2 (SH d). 466,1. 4,102,38 (Sal. a 1, 6 Hss.). 172,37 (Sal. d). BES 6,57,113. Hbr. I,179,126 (SH A; -a rad.). Studie 13,20,37 (Sal. a 1); -e Gl 3,40,19 (8 Hss.). 95,40 (SH A). 196,9 (SH B). 244,68 (SH a 2, 2 Hss.). 278,59 (SH b). 352,38 (-e). 386,5 (Jd). 468,13. 713,12. 4,102,40 (Sal. a 1). 193,13 (2 Hss.). 217,68. 346,27. 5,34,17 (SH A). Meineke, Ahd. S. 39,378 (Sal. a 1); -] Gl 3,40,21 (6 Hss.). 57,17. 95,40 (SH A, 2 Hss.). 466,1. 4,355,64; lynd: 3,40,22; linth: ebda.; line: 676,11. — lindian: nom. pl. Gl 2,716,28 = Wa 109,13 (Jh). []
Verschrieben (?): lindea: nom. sg.? Gl 1,446,38 (Sg 292, 11. Jh.; zu -ea vgl. Franck, Afrk. Gr.2 § 139); zinde: Mayer, Glossen S. 126,16.
Linde, Tilia Linné (vgl. Marzell, Wb. 4,717 ff.): tilia linta arbor [zu: caeditur et] tilia [ante iugo levis altaque fagus, Verg., G. I,173] Gl 2,627,31. 672,53. linda lihtiu ci iohche tilia iugo levis [ebda.] 685,3. linda tilia, dazu als Randgl. linda tilia [ebda.] 700,16. linta tilia [ebda.] 720,43. 726,24 = Wa 110,3. linda [(apes) pascuntur ... pinguem] tiliam (Hs. tilia) [et ferrugineos hyacinthos, ebda. IV,183] 704,3. lindian [illi] tiliae [atque uberrima pinus, ebda. 141] 716,28 = Wa 109,13 (vgl. per naturam et tiliae et pinus steriles esse dicuntur, Serv.). linda tilia 3,40,18. 57,17. 196,9. 261,55. 290,59 (-um; zum lat. Lemma vgl. Habel Sp. 401). 310,2. 352,38. 386,5. 466,1. 468,13. 676,11. 713,12. 4,102,38. 172,37. 174,42. 217,68. 355,64. 5,34,17. Add. II,82,27. BES 6,57,113. Meineke, Ahd. S. 39,378. Studie 13,20,37. tilia dicta quod utilis sit ad usum telorum [Hbr. I,179,126] Gl 3,95,39 (im Abschn. De propriis nominibus arborum). Hbr. I,179,126. lentiscus Gl 3,244,67. 278,59. tilia arbor 4,193,13. linde tilia [Tract. anon. de primis syll.] 346,27. linde lilia tylia arbor Mayer, Glossen S. 126,16; — für das Holz der Linde als Bau- u. Nutzholz (?): lindea thina ligna de tilia [zu: sed et classis Hiram ... attulit ex Ophir] ligna thyina [multa nimis, 3. Reg. 10,11] Gl 1,446,38 = Wa 76,16; hierher wohl auch: thina linda ł pinea ut Iosephvs dicit [zu ebda.] 430,36; übertr.: der Schild aus Lindenholz: im iro lintun luttilo wurtun, giwigan miti wabnum S 8,67.
Komp. zîulinta; Abl. lintîn.