Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
lindlockâri st. m.
st. m. (zum Nebeneinander von -ck- u. -hh- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 225). — Graff II,145.
Alle Belege im Nom. Sing.
lint-lock-: -ari Gl 3,142,37 (SH A); -lok-: -ari ebda. (SH A); -ar 38 (SH A).
lint-loch-: -are Gl 3,142,35 (SH A, 2 Hss.). 187,51 (SH B); -ere 142,36 (SH A). Hbr. I,297,384; -ære Gl 3,142,36 (SH A).
Schmeichler: lintlochare mulcator quod blandis verbis mulceat [Hbr. I,297,384] Gl 3,142,35. Hbr. I,297,384. Gl 3,187,51.