Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lîhtî st. f.
st. f., mhd. lîhte, nhd. (älter) leichte; mnd. lichte (vgl. Schiller-Lübben 2,684 f.); an. létti m. — Graff II,161.
lihti: nom. sg. Gl 1,140,20 (Pa). 196,36 (PaK); dat. sg. 2,749,45; liehti: nom. sg. Nb 203,12 [167,28]; dat. sg. 177,25 [149,29/30]. Nc 761,15. 826,14 [77,8. 146,1]. 1) Leichtheit, Leichtsein, vom Gewicht: fier elementa bindest tu so zesamine ... so uasto . daz uore liehti hinauf neuliege daz liehtera uiur Nb 177,25 [149,29/30], ähnl. 203,12 (levitas) [167,28]. sah si bi iro ein corpus . sinuuelbez . unde mureuuiz . uzer dero liehti des himeltouues kerandez de proximo conspicatur globosum quoddam tenerumque corpus . ex superni roris levitate compactum Nc 826,14 [146,1]. 2) Leichtigkeit, von der Bewegung: do cham ouh allero diernon ferchrondosta . unde diu io fone unstatero gnuhte . unde uuideruuartigero . in dagaltlichero liehti . suepferlicho sprungezta tunc etiam omnium garrula puellarum . et contrario semper fluibunda luxu . levitate pernix desultoria gestiebat Nc 761,15 [77,8]. 3) Erleichterung (einer Arbeit): lihti tagalti [(fabri ferrarii) qui inter operandum pro quodam laboris] levamine [incudem suam feriunt, ita Martinus etiam, dum aliud agere videretur, semper orabat, Sulp. Sev., Mart. 26 p. 136,19] Gl 2,749,45. 4) Glossenwort: aodi urlaupi sampfti lihti facilitas licentia possibilitas levitas Gl 1,140,20. uncazocani lihti edo caturst intemperantia levitas vel audacia 196,36 (oder Leichtfertigkeit (?), vgl. Glossenumfeld; zur Glossierung vgl. Splett, Stud. S. 275).