Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lîhtida st. f.
st. f. — Graff II,161.
lihtida: nom. sg. O 3,23,46 (in V ti auf Rasur). — lih-ditha: nom. sg. Gl 1,202,23 (K; zu -hd- für ht vgl. Kögel S. 68). 1) Leichtigkeit: lihditha uncusteo pisuuih laena viciorum seductrix Gl 1,202,23 (R argkustîg; zu laena ‘Kupplerin’ für lenis ‘leicht’ vgl. Splett, Stud. S. 283). 2) Erleichterung: thanne wirdit imo (Lazarus) baz; nu quimit lihtida imon muat, so ofto siochemo duat O 3,23,46.