Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lidolîh Subst.-Adj.-Verb.
Subst.-Adj.-Verb. (vgl. Wilm., Gr. 22 § 371, Gröger § 17 II 1 a, Braune, Ahd. Gr.15 § 300,1 u. Anm. 1); ae. -liþlíc (in rihtliþlíc). — Graff II,189.
lido-lih: Grdf. OFPV 1,18,5. — Verstümmelt: lido|: OD 1,18,5.
jegliches Glied: thoh mir megi lidolih sprechan wortogilih, ni mag ih thoh mit worte thes lobes queman zi ente.
Vgl. lidulîhho (oder lido-?).