Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lâgâri st. m.
st. m., mhd. lâgære (vgl. auch Lexer, Hwb. 3, Nachträge Sp. 289); mnl. lager. — Graff II,95.
lagar-: gen. pl. -o Gl 2,121,40 (M, 2 Hss.). 602,38 (M, 2 Hss.); -a 121,40/41 (M).
Nachsteller, Verschwörer: lagaro [apostolus Paulus ...] factiosorum (insidiatorum, vgl. Gl 5,464,24) [conspirationem militari etiam submovit auxilio, Conc. Afr. XCIII p. 162] Gl 2,121,40. lagaro [necessitas vero famis (im belagerten Jerusalem)] factiosorum [extollebat adrogantiam, Rufin, Hist. eccl. III,6 p. 199] 602,38 (1 Hs. lôsero).