Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
kuohhil st. n.
kuohhil st. n. , mhd. küechel, nhd. küchel n. m.; ae. cécil ( vgl. Bosw.-T., Suppl. S. 120 ), cicel m. — Graff IV,360. chuchel: nom. sg. Gl 4,214,7 ( 2 Hss. ); acc. pl. 103,48/49 ( Sal. a 1 ). Backwerk aus Mehl: a) Fladen: chuchel tortas Gl 4,103,48/49 ( 6 Hss. kuohho ł flado, 3 Hss. nur kuohho); b) längliches Brot, Striezel: chuchel coliphia Gl 4,214,7 ( zum lat. Lemma vgl. Mlat. Wb. II,901,8 ff. ). Vgl. kuohhilo.