Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
kuhmâri st. m.
kuhmâri ( ? so Kluge, Stammb. 3 § 77 ), kuhhamar st. m. ; aus lat. cucuma. — Graff IV,361. chuhmara: nom. pl. Gl 1,349,12 ( M, 7 Hss. ). chugemar: nom. sg. ( ? ) Gl 1,349,13/14 ( M, clm 22201, 12. Jh.; zu -g- für hh vgl. Matzel § 89 a, zur möglichen Apokope des Endvokals ebda. § 69 b u. § 76 c; lat. nom. pl. ). cuhhamar: nom. sg. Mayer, Glossen S. 70,14 ( vgl. Siewert , Gl. S. 79 ; clm 6220, Gll. 10. Jh.; lat. acc. pl. ). Verschrieben: chuhnarz: für nom. pl. ( ? ) Gl 3,636,14 ( l. chuhmara, Steinm. ). mara Gl 4,27,1 wohl ursprünglich Teil von kuhmara, dann aber als mara ‘ Mahr, Alb ’ ( s. dort…