Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
krumbe swm.
1. der krumme, lahme. dem slehten und dem krumben Parz. 509,20. die armen krumben Barl. 69,38. den krumben unde den lamen Pantal. 745.
2. der gekrümmte bach, fluß. unz an den krumben, der durch K. rinnet Gr. w. 2,337. 333. vgl. Ls. 2,283: ich kam zuo einem bekrumen (krumben?) fluʒ.