Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Kräumel m.
Wossidia Kräumel -ö-, Pl. Kräumels, Kräumel m. Krümel, Krümchen, bes. vom Brot: Kräumels, -ö- Mi 46 a ; Reut. 5, 225; Wo. V. 2, 111 b; lütten Kräumel is ok Brot Ha Hagenow@Belsch Belsch ; mahnend vom Verschwender: dei söcht dei Kräumel ok noch eins nah Pa; kein Kräumel nicht ein bißchen: an dat Äten is kein Kräumel Solt an Wa. Zss.: Brot-, Stutenkräumel. Da. 118 a ; Kü. 2, 225; Me. 3, 335.