Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
koufschaz stm.
1. waare, die man kauft oder verkauft. merx voc. o. 26,4. mercimonium Diefenb. gl. 181. die heiden von ir koufschaz heten vil gegebn ze zolle W. Wh. 449, 16. daʒ mer truoc koufschaz von der heidenschaft g. Gerh. 1287. diu grœste rîcheit von koufschatze troj. s. 179. a. vgl. Mart. 215. c. Jerosch. 128. a. myst. 302,19. zürch. richtebr. 73. freiberg. r. 270, koufe dir daʒ dir zu koufschatze ist recht Pass. K. 142,5.
2. handel. commercium voc. o. 26,5. bezûgen umme koufschatz, sînen k. freiberg. r. 166. 192. koufschatz trîben rittersp. 2182.