Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
koufâri st. m.
koufâri st. m. , mhd. koufer, nhd. käufer; mnd. kper(e), mnl. coper(e); afries. kaper(e). — Graff IV,377. choufar-: gen. pl. -o Gl 1,504,67 ( M, 2 Hss. ); -e 68 ( M ); chouffaro: dass. 66 ( M, 4 Hss., 1 Hs. -ov-); chaufar: nom. sg. 69 ( M, 13. Jh. ). — caufari: nom. sg. ( ? ) Gl 1,543,53 ( Ja; lat. gen. ). Mit Rasur der Endung: chovfer: : nom. sg. Gl 4,148,4 ( Sal. c; d. h. chovferi, Steinm. ). Verschrieben ( ? ) : cohffaro: gen. pl. Gl 1,504,68 ( M, Wien 2732, 10. Jh. ). Kaufmann, Händler ( vgl. Voetz, Komp. S. 165 f. ) : chouffaro [ non calcaverunt eam ( sc. semita ) filii ] institorum ( 2 …