Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
knebelīn st. N.
knebelīn , st. N.
- nhd.
- Knäblein, unmündiger knabe, kleiner Knabe, kleiner Junge
- ÜG.:
- lat. infantulus Gl
- Vw.:
- s. helt-
- Hw.:
- vgl. mnl. cnapelijn
- Q.:
- SHort, HvNst, Apk, EvB, Seuse (FB knebelīn), Albrecht (1190-1210), Ammenh, BdN, Dal, Gl, GrAlex, KvWTroj, Lanc, OvW, SAlex, StrDan, Trist, Urk, WolfdB, WvRh
- I.:
- Lüt. lat. infantulus
- E.:
- s. knabe
- W.:
- nhd. Knäblein, M., Knäblein, DW 11, 1326
- L.:
- MWB 3, 389 (knebelîn), Lexer 111b (knebelīn), WMU (knebelīn 820 [1286] 5 Bel.), LexerHW 1, 1644 (knebelîn), Benecke/Müller/Zarncke I, 850b (knebelîn)