Hauptquelle · Lothringisches Wb.
knabbeln intr. v.
knabbeln [knabərən, knabələn D. Si. ; knaiwlə Bi. ] intr. v. kleine Bissen nehmen, langsam an etwas herumkauen. — lux. 231 ebenso; ElsWB els. 1, 501 knäbbere; ndd. knabbern, knappern, From. 5, 152; baier. 1, 1352 knaupeln, kläubeln; ss. kneibeln Kr. 67; schles. knäubeln Weinh. 44. s. a. DWB Gr. Wtb. 5, 1311 .