Hauptquelle · Lothringisches Wb.
Kloschter n.
Kloschter [klóštər fast allg.; klóəštər Bo. ; klouštər D. Si. ; glóšdər Ri. Hom. Ha. — Pl. kléštər, kléəštər, kléïštər, gléšdərə] n. Kloster. Rda.: ins Josepskloschder gehn, wo zweierlei Schuh hingerm Bett stehn sich heiraten Ri. — Zss.