Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
keimata st. f.
keimata st. f. — Graff IV,399. cheimat-: dat. sg. -a Gl 1,644,57 ( M, 2 Hss.; zu -a vgl. Schatz, Abair. Gr. § 110 b ). 4,281,22 ( M ); acc. pl. -a 1,332,43/44 ( M ). Verschrieben: cheinata: dat. sg. Gl 1,644,58 ( M, Engelb. I 4/11, 12. Jh. ). violettfarbenes ( ? ) Leder: grvone huta ł cheimata [ omnis voluntarius et prono animo offerat eas domino: ... ] pelles [ -que arietum rubricatas, et ] ianthinas ( Hs. iacinctinas ) [ Ex. 35,7 ] Gl 1,332,43/44 ( 4 Hss. hût, 1 Hs. hûtilîn). cheimata ł losceshuti [ vestivi te discoloribus, et calceavi te ] ianthino [ Ez. 16,10 ] 644,57 ( 9 Hss. loskeshût, 2…