Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kaphên sw. v.
sw. v. (vgl. Schatz, Germ. S. 363), mhd. kapfen, kaphen; vgl. mnd. kāpen, mnl. capen, ae. capian. — Graff IV,369.
chaph-: 3. pl. -ent Npw 118 L,82; 3. pl. prt. -eton Np 118 R,136; -oten Npw ebda.; chapfen: 1. sg. Np 12,1; chaffent: 3. pl. 118 L,82 (zu -ff- für ph, pf vgl. Braune, Ahd. Gr.14 § 131 Anm. 4). — kapf-: part. prs. dat. sg. m. -antemo Gl 2,541,61 (c-); 3. pl. prt. -etun O 5,17,37; caff-: part. prs. nom. sg. m. -enter Gl 2,562,31 (Brüssel 9968—72, 11. Jh., Köln LXXXI, 10. Jh.). 573,23 (Brüssel 9987—91, 9. Jh.; -en); -ander 556,31.
aufschauen, nach jmdm., etw. Ausschau halten: capfantemo [(iudex)] supinata [residens cervice, Prud., P. Hipp. (XI) 85] Gl 2,541,61. caffander [nec terret ..., quod] supinus [... tormenta leti conminaris asperi, ders., P. Rom. (X) 172] 556,31. 562,31. 573,23. kapfetun sie lango ... mit hanton oba then ougon, thaz baz sie mohtin scouon (die Himmelfahrt Christi) O 5,17,37; — mit Gen. d. Pers.: ih chapfen din . du nechumest Np 12,1; — mit Präp. gagan + Dat. d. Pers.: diu inuuertigen ougen ... chaffent ... gagen imo (Christo) NpNpw 118 L,82; mit Präp. ana + Akk. d. Sache: miniu ougen ... chapheton an die illecebras curiositatis illicitę (Npw an dia unmuozlichen uuerltlichen gispensti) 118 R,136.
Abl. kaph.