Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
KAPFE swv.
KAPFE swv. schaue, richte meine augen auf etwas. ahd. chaphêm, chaphju , vgl. ahd. chaph lat. specula, cacumen Graff 4,369. kaffe Roth. 2059; nhd. gaffe. — 1. dâ kapfete vil maniger dar Trist. 3605. 2. mit präpos. eins tages si in kapfen sach ûf die boume nâch der vogele schal Parz. 118,24. des wart ûf den vil klâren genuoc und vil gekaphet Engelh. 2573. wir kapfen alleʒ wider berc Trist. 16955. 3. mit genit. daʒ ir beider her begond ir strîtes kapfen troj. 12765. 4. mit adverbialpräpos. wir kapfen an daʒ werde wîp Walth. 46,20. daʒ volk si allenthalben kaphen an began Nib. 75, 3. alsam tier d…