Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
kanaba st. sw. f.
? kanaba st. sw. f. ( vgl. Gallée, Vorstud. S. 168, Mnl. wb. 3,1167 ( Anm. zu caneve)); mnl. caneve. Stark: chanaba: acc. pl. Gl 4,349,58. Schwach: canauon: acc. pl. Gl 2,702,55 (= campun, Steinm.; vgl. Franck, Afrk. Gr. 2 § 82,1 ). Nicht eindeutig: chanapAvn: dat. pl. Gl 2,398,47; cha- naba : nom. sg. 3,305,16 ( SH d; s. u. ). Fessel, Knebel ( ? ) : chanap v n [( sonipes ) inpatiens madidis frenarier ora ] lupatis ( Glosse: camo ) [ Prud., Psych. 191 ] Gl 2,398,47, z. gl. St. vgl. unter kâmo, kâmbrittil , -mindil. canauon [ quos ( sc. vitulos ) ad ... usum formabis agrestem, ... primum laxos …