Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
kabbelen sw. V.
kabbelen , sw. V.
- nhd.
- „kabbeln“, zanken, streiten, sich mit Worten auflehnen, dagegen reden
- Hw.:
- s. kibbelen, kebbelen, kēvelen
- E.:
- Herkunft unklar (da sowohl lautlich als auch semantisch ohne klare Abgrenzung), Kluge s. u. kabbeln
- W.:
- s. nhd. kabbeln, sw. V., kabbeln, hadern, zanken, DW 11, 7
- L.:
- MndHwb 2, 499 (kabbelen), Lü 166a (kabbelen)