Eintrag · Köbler Anfrk. Wörterbuch
jungiling st. M. (a)
jungiling , st. M. (a)
- nhd.
- Jüngling
- ne.
- youth, young person
- ÜG.:
- lat. adulescentulus MNPs
- Hw.:
- vgl. as. jungling*, ahd. jungiling*
- Q.:
- MNPs (9. Jh.)
- I.:
- Lüt. lat. adulescentulus?
- E.:
- germ. *jungilinga-, *jungilingaz, st. M. (a), Jünglein; s. idg. *i̯uu̯en-, *i̯ūn-, Adj., jung, Pokorny 510; vgl. idg. *i̯eu- (3), Adj., jung, Pokorny 510; B.: MNPs Nom. Sg. iungelig (= jungeling*) adulescentulus 67, 28 Berlin