Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
jungiling st. M. (a)
jungiling , st. M. (a)
- nhd.
- Jüngling, junger Mann
- ne.
- youth (M.)
- ÜG.:
- lat. adulescens (M.) N, ephebus Gl, iuvenis (M.) Gl, N
- Hw.:
- vgl. anfrk. jungeling*, as. jungling*
- Q.:
- Gl (1000), N (1000)
- I.:
- Lüt. lat. iuvenis?
- E.:
- germ. *jungilinga-, *jungilingaz, st. M. (a), Jünglein; s. idg. *i̯uu̯en-, *i̯ūn-, *h₂i̯uh₃n-, Adj., jung, Pokorny 510; vgl. idg. *i̯eu- (3), Adj., jung, Pokorny 510
- W.:
- mhd. jungelinc, st. M., Jüngling, Knabe, Kinder beider Geschlechter
- nhd.
- Jüngling, M., Jüngling, DW 10, 2395
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 4, 1848 (jungiling), EWAhd 5, 320