Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
jungiling st. m.
st. m., mhd. jungelinc, nhd. jüngling; as. jungling (s. u.), mnd. jüngelinc, mnl. jongelinc; afries. iongeling; ae. geongling; an. unglingr. — Graff I,607.
iunge-ling: nom. sg. Nc 757,27 [101,6]; gen. sg. -]es 755,2 [96,20]; acc. sg. -] Mayer, Glossen S. 102,12 (i- u. -g unsicher); acc. pl. -]a Np 50,21; -linch: nom. sg. Gl 3,390,29 (Hildeg.); -linc: dass. 75,25 (SH A; iv-). 179,24 (SH B). 382,7 (Jd). — ivng-linga: dat. sg. Gl 2,590,34 = Wa 104,34 (Düsseld. F. 1, 9. oder 10. Jh. (?)).
Wohl verschrieben: iungelig: nom. sg. Pw 67,28.
Jüngling, junger Mann: ivnglinga [doctor amarus enim discenti semper] ephebo [, nec dulcis ulli disciplina infantiae est, Prud., P. Cass. (IX) 27] Gl 2,590,34 = Wa 104,34. ivngelinc iuvenis 3,75,25. adolescens vel iuvenis vel ephebus 179,24. ephebus (darauf adolescens . adultus . iuvenis idem) 382,7. zimzial iuvenis 390,29. effebum [ohne Kontext, Gl. am unteren Rand] Mayer, Glossen S. 102,12. Beniamin iungeling Beniamin adulescentulus Pw 67,28. an demo ingange habet er eines sconis chindes kelichi ... in mittemo gange eines trates iungelinges in incessu medio iuvenis anheli Nc 755,2 [96,20]. danne legent sacerdotes chalber ufen dinen altare ... in sancta ęcclesia gezogene iungelinga sanctos [vgl. adolescentes, Cass.] Np 50,21; ferner: Nc 757,27 [101,6].