Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
irrostên sw. v.
sw. v. — Graff II,552.
er-rostet: 3. sg. Gl 1,583,46 = Wa 78,34 (vgl. Gl 5,95,18 u. Wich-Reif, Stud. S. 104; Carlsr. S. Petri. Sg 292, beide 11. Jh.; 1 Hs. mit getilgtem r vor s, errostet); anders nach Raven I,159 s. v. irrosten.
verrosten: errostet [non credas inimico tuo in aeternum: sicut enim aeramentum,] aeruginat [nequitia illius, Eccli. 12,10].