Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
irqueman st. v.
ir- queman st. v. , mhd. erquemen, -komen, nhd. dial. schweiz. bair. schwäb. erkommen Schweiz. Id. 3,276, Schm. 1,1248, Fischer 2,812 ( s. unten 5); mnd. erkōmen; got. usqiman ( in anderer Bed. ). — Graff IV,663 ff. Zur Erklärung der Formen mit -u- u. -o- im Praes., -o- im Praet. u. -u- im Part. Praet. s. queman. Praes.: ar-qhuimit: 3. sg. Gl 1,254,31 ( R ); ir-qui- mit : dass. 2,446,23 ( 2 Hss., 1 Hs. qv-). O 5,19,8. ar-chuuemant: 3. pl. Gl 1,585,38 ( Rb ); -chuem-: 2. sg. conj. -es 547,14 ( Rb ); part. -andi 10,11 ( K ); -huueme: 3. sg. conj. 2,313,70 ( Rb; zu huu- für qu- vgl. Ottmann S. 67…