Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
irminsûl st. f.
irminsûl st. f. , mhd. irmensûl; as. irminsūl ( vgl. Holthausen , As. Wb. S. 39 ). — Graff VI,187. irmin-sul: nom. sg. Gl 1,695,3 ( M ). 2,45,5 ( Sg 299, 9. Jh., Schlettst., 12. Jh. ). 3,209,53 ( SH B ). 219,17 ( SH a 1, 2 Hss., 1 Hs. -vl). 297,56 ( SH d; -vl). 332,64 ( SH g ). 350,56 ( SH l ). 4,136,38 ( Sal. c ). 335,1. 343,5. 5,11,18 ( M ). Beitr. 64,267. 73,347,16. Thies, Kölner Hs. S. 165,8 ( SH ); acc. pl. - ] a Gl 1,695,2 ( M, 2 Hss., 1 Hs. -v-); -svel: nom. sg. Hbr. II,109,75 ( SH a 1 ); irman-sul: dass. Gl 4,248,5 ( clm 6411, 9. Jh. ); acc. pl. - ] i 1,694,70 ( M, 4 Hss., 1 Hs. -v-); …