Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
irlemmen sw. v.
sw. v., mhd. erlemen, nhd. (älter) erlähmen. — Graff II,210.
ar-lemit: part. prt. Gl 1,277,14 (Jb-Rd).
lähmen, verkrüppeln: arlemit arhelzit [zu: si quis commendaverit proximo suo ... iumentum ad custodiam, et mortuum fuerit, aut] debilitatum [... nollusque hoc viderit: iusiurandum erit, Ex. 22,10, oder zu: qui a proximo suo quidquam horum mutuo postulaverit, et] debilitatum [aut mortuum fuerit ... reddere compelletur, ebda. 14].