Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ir-[h]retten sw. v.
ir-[ h ] retten sw. v. , mhd. nhd. erretten; as. ahreddian, mnd. erredden; afries. a[h]redda; ae. áhreddan. — Graff II,471 f. ar-rett-: 3. sg. conj. -e H 10,3,3; inf. -an Gl 2,650,67; ir-: 1. sg. conj. -o 1,386,53 ( M, 3 Hss., -&t- ; nach Raven I,316 Indik. ); -e ebda. ( M, 3 Hss.; nach Raven I,316 Indik. ); inf. dat. sg. -inne O 1,1,75 ( PV; zir- ; zu -inne vgl. Braune, Ahd. Gr. 15 § 315 Anm. 1 ); ar-ret-: 2. sg. -ist Gl 1,405,38 ( M ); ir-: 3. sg. -it 691,10 ( M, 4 Hss., 3 -&-). 2,459,1. O 2,7,14; 3. sg. conj. -i Gl 1,691,11 ( M, Göttw. 46/103, Gll. 12. Jh.? ); 3. sg. prt. -ita O 5,1,3; 3. s…