Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
irdenisch adj.
irdenisch , adj. irdisch, vgl. erdenisch theil 3 sp. 758: sus ist gestalt der argen vlîʒ, irdenscher schaz ist ræʒe ir aller minne. minnes. 2, 397 b Hagen; zuo eime zeichen, das irdensch gewalt und kraft gegen gotte nüt verfohet. d. städtechron. 8, 248, 17; Darius, ein künig der irdenscher künige. 306, 4; was auf erden ist und zum zeitlichen irdenischen reich gehört. Luther 2, 199 b .