Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
intuom
(11. Jh., bair.) intuoma akk.pl.:
‚Eingeweide;(vgl. frühnhd. intum n.
131 intseffen – inuS132
exta‘
‚Hausrat, in-). S. in(-),
ventar, Eingeweide [von Tieren]‘
tuom. Vgl. ingituomi*. – Ahd. Wb. 4, 1636;
Splett, Ahd. Wb. 1, 1031 (Ansatz intuoma?);
Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 597; Schützeichel7
165; Starck-Wells 306; Schützeichel, Glos-
senwortschatz 5, 63 (Ansatz intuoma).