Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
intentiosus
intentiosus (-enci-), -a, -um. 1 intentus, acer, studiosus, strenuus, sollicitus – eifrig (bedacht [auf]), aufmerksam (beschäftigt [mit]), besorgt (um) : Pirmin. scar. 27 p. 108,9 qui fuit in verbis otiosis et malis operibus -us intentiosus (-ciosus intenciosus , intentionis, intentus var. l. ), sit eloqueis bonis et sanctis operibus intentus. Rahew. flosc. 1,56,4 si loquar prolixius, ero tediosus et dicar superfluus ac nimis verbosus; auditor hoc expetit nunc deliciosus, ut sim et breviloquus et -us intentiosus . 2 litigiosus – streitsüchtig : Otto Frising. chron. 8,23 p. 429,1 si quis ... co…