Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
inniherdar st. n.
st. n. — Graff IV,1030 f.
inni-herder: nom. pl. Gl 2,180,68 (M, clm 21525, 9. Jh.).
Eingeweide: denni dei inniherder ci den mahtin [vitium quippe est ponderis,] cum humor viscerum ad virilia (Hs. ad vires) [labitur, quae profecto cum molestia dedecoris intumescunt, Greg., Cura 1,11 p. 13].
Vgl. herdar.