innaturalis

innaturalis, -e.superl.: MLW p. 1937, 11.usu subst.: MLW p. 1937, 10.confunditur c. materialis: MLW p. 1937, 2. non naturalis, naturae contrarius – unnatürlich, den Gesetzen der Natur widerstrebend, nicht naturgemäß: 1 gener.: MLWAlbert. M. pol. 1,7^g p. 56^a,10 -isinnaturalis (sc. est commutatio post numismatis inventionem), quia est in iis, quae ad naturae sustentationem non sunt ordinata. MLWConr. Mur. summ. p. 100,10 ista res est -isinnaturalis vel non naturalis vel extra vel ultra vel contra naturam eqs. 2 natur. et medic. (de humoribus corruptis passionem inferentibus sim.): MLWAesculapius 37 p. 57,13 quid est hydropisis: extensio ventris -isinnaturalis. MLWMaurus urin. I p. 24,45 urina ... subcitrina intensa et tenuis melancholiam -eminnaturalem habundare significat. MLWAlbert. M. veget. 1,37 licet quaedam animalia ... parum dormiant ex diversis accidentibus, quae impediunt somnum, sicut ... calor -isinnaturalis (materialis BJ). animal. 1,211 figura -isinnaturalis, quando non est oculus bene spericus ..., significabit malitiam ipsius. al. 3 theol. et philos. i. q. ordini mundi contrarius, incongruus – im Widerspruch zur Weltordnung stehend, unpassend: MLWArno Reichersb. apol. p. 8,21 neque vero -einnaturale est Deo habitare cum hominibus. MLWAlbert. M. phys. 3,2,7 p. 183,38 cum ‘omnis locus’ totius sit sibi aequaliter naturalis vel -isinnaturalis. meteor. 2,1,4 p. 46,10 quaelibet forma facilius separatur ab -iinnaturali sibi subiecto quam a naturali. Matth. 10,21 p. 334,60 cum pater tradit filium, quod -issimuminnaturalissimum est et nulli bestiarum conveniens. ibid. al.