Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
innaturalis
innaturalis , -e. superl.: MLW p. 1937, 11. usu subst.: MLW p. 1937, 10. confunditur c. materialis: MLW p. 1937, 2 . non naturalis, naturae contrarius – unnatürlich, den Gesetzen der Natur widerstrebend, nicht naturgemäß : 1 gener.: Albert. M. pol. 1,7 g p. 56 a ,10 -is innaturalis (sc. est commutatio post numismatis inventionem), quia est in iis, quae ad naturae sustentationem non sunt ordinata. Conr. Mur. summ. p. 100,10 ista res est -is innaturalis vel non naturalis vel extra vel ultra vel contra naturam eqs . 2 natur. et medic. (de humoribus corruptis passionem inferentibus sim.): Aesculap…