Eintrag · Mittellateinisches Wb.
ingrate adv.
adv. ingrate. 1 animo ingrato – undankbar: MLWHraban. epist. 33 p. 466,41 in quo (cantico Deuteronomii) beneficia Dei erga priorem populum demonstrantur, et quam -eingrate idem populus ea susceperit. 2 invite – mit Unwillen, ungern: MLWHraban. carm. 38,2 scribendi -eingrate non spernas (sc. Hatto) ... laborem. MLWGebeh. August. Udalr. 1 nisi a quadam inibi inclusa commonitus ... quamvis -eingrate desisteret ab appetitu vitae theoricae. MLWEkkeh. IV. cas. 90 p. 186,6 quod (sc. Ekkehardum nepti doctorem concedere) dum abbas -eingrate quidem concederet et avunculus dissuaderet, ille (Ekkehardus) tamen nihilominus, quę petitus est facere, pertenderat.locut. -e ferre i. q. indignari – mit Unwillen ertragen, ungehalten sein (über): MLWVitae abb. Acaun. 5 (MGMer. VII p. 333,6) episcopus -eingrate ferens, quod corpore ei absentaretur, blandis eum sermonibus liniebat, quem eqs. 3 sine gratia – ohne Gunst, Gnade: MLWEkkeh. IV. pict. Mog. 64 flocci putat ille (gloss.: creator) sativa (gloss.: in sudore vultus damnativa et -eingrate nata).Orth-Müller