Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
ingrate adv.
adv. ingrate . 1 animo ingrato – undankbar : Hraban. epist. 33 p. 466,41 in quo (cantico Deuteronomii) beneficia Dei erga priorem populum demonstrantur, et quam -e ingrate idem populus ea susceperit. 2 invite – mit Unwillen, ungern : Hraban. carm. 38,2 scribendi -e ingrate non spernas (sc. Hatto) ... laborem. Gebeh. August. Udalr. 1 nisi a quadam inibi inclusa commonitus ... quamvis -e ingrate desisteret ab appetitu vitae theoricae. Ekkeh. IV. cas. 90 p. 186,6 quod (sc. Ekkehardum nepti doctorem concedere) dum abbas -e ingrate quidem concederet et avunculus dissuaderet, ille (Ekkehardus) tamen…