Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
improbus
improbus (inp-), -a, -um. I adi.: A strictius i. q. malignus, inhonestus, probrosus, perversus – böse, schimpflich, schändlich, ruchlos, schlimm, verkehrt : 1 de hominibus (de deo: MLW l. 65): a in univ.: MLW Dipl. Loth. I. 51 p. 148,19 propter -orum improborum hominum fraudes et infestationes. MLW Ruotg. Brun. 36 p. 38,2 nec defuit ... severa in -os improbos et inportunos cives regni censura iudicii. MLW Metell. exp. Hieros. 4,442 quos (sc. peregrinos) pestis famis angit et -us improbus hostis. MLW Carm. Bur. 115,1,5 (ed. Vollmann) Amor -us improbus omnia superat (v. notam ed.) . al. adde: ML…