impluo

impluo, -plui, -ere. 1 intrans. i. q. (de)pluere – (herab)regnen (lassen) (in imag.): MLWTheod. Amorb. Bened. I praef. p. 24,2 (ed. Dümmler) potens est ... Deus et nobis aliqua suae laudi non incongrua distillare, qui tibi tuisque Gallis tam largiflue dignatus est pluere (in-ereinpluere var. l.). MLWLigurinus 2,515 superveniens hostiles machina turres despiciat missis et desuper -atimpluat (implicat, implicet var. l.) hastis.c. acc. obi. interioris: MLWGunth. Par. hist. 17,41 cerneres eos (sc. qui scalarum summa tenuerunt) ex alto subiectis hostibus hastis, iaculis et sagittis odiosum ymbrem -ereimpluere (in-inpluere var. l.). 2 trans. i. q. compluere, (imbri) perfundere, umectare – beregnen, (mit Regen) überströmen, durchnässen: MLWMirac. Ursm. 2,17 permisit pluvia nos ecclesiam intrare nolens suos -ereimpluere.Staub