impluo

impluo , -plui, -ere. 1 intrans. i. q. (de)pluere – (herab)regnen (lassen) (in imag.) : Theod. Amorb. Bened. I praef. p. 24,2 (ed. Dümmler) potens est ... Deus et nobis aliqua suae laudi non incongrua distillare, qui tibi tuisque Gallis tam largiflue dignatus est pluere (in-ere inpluere var. l. ). Ligurinus 2,515 superveniens hostiles machina turres despiciat missis et desuper -at impluat (implicat, implicet var. l. ) hastis. c. acc. obi. interioris: Gunth. Par. hist. 17,41 cerneres eos (sc. qui scalarum summa tenuerunt) ex alto subiectis hostibus hastis, iaculis et sagittis odiosum ymbrem -er…