Eintrag · Mittellateinisches Wb.
imperatorius
imperatorius (inp-), -a, -um.qui imperatoris (Romani, Romanorum q. d.) est, imperialis – zum (sog. Römischen) Kaiser gehörig, kaiserlich, Kaiser-: 1 in univ.: MLWConc. Karol. A 53 p. 689,33 cuius (chartae) exemplar in archivo est -oimperatorio. MLWRuotg. Brun. 12 complacuit ... -imperatorię auctoritati (i. imperatori) sic et tempori et loco consulere, ut eqs. MLWAnnal. Quedl. a. 1014 p. 542,5 quo (sc. Romae) sibi et contectali -umimperatorium nomen obtinuit Heinricus. MLWChron. Erf. mod. II a. 1254 p. 247,18 cum ... rex Willehelmus ... terram devastaret Fresonum, ut ipsam -eimperatorie subiceret dicioni eqs. saepe. 2 c. colore quodam: a ab imperatore factus, datus, instigatus – vom Kaiser gemacht, gegeben, durch den Kaiser veranlasst: MLWTransl. Libor. I 6 Patherbrunnensis aecclesiae sedes episcopalis tam -aimperatoria sanctione quam apostolicae benedictionis auctoritate primitus constituta eqs. (inde MLWVita Meinw. 1 p. 3,12). MLWAnnal. Quedl. a. 996 p. 492,3 Bernhardus ... -aimperatoria legatione Constantinopolim missus ... moritur. MLWThietm. chron. 3,4 huius (episcopi defuncti) vice Warinus eleccione et in-oinperatorio munere protinus ungitur. saepius.de monetis ab imperatore cussis: MLWCaes. Heist. hom. II p. 33b,10 denarius -usimperatorius decem aequipollebat denariis usualibus. b dicioni imperatoris (solum) subditus – (nur) der kaiserlichen Gewalt unterstellt: MLWActa imp. Winkelm. I 603 p. 483,38 (a. 1221) nullus (sc. homo ecclesiae serviens) ... pro cive vel mansionario in villa, burgo aut civitate -aimperatoria contra voluntatem episcopi ... recipiatur. c qui imperatoris dignus, imperatori usui est – eines Kaisers würdig, für einen Kaiser gebräuchlich: MLWNotker. Balb. gest. 1,18 p. 24,2 sedebat ... ipse (episcopus) mollissimis plumis preciosissimo serico vestitis exstructus, -aimperatoria purpura indutus, ita ut nihil illi nisi sceptrum illud et nomen regium deesset. d imperativus – befehlend: MLWBaldw. Vict. dict. 7,5 in-aminperatoriam (sc. speciem habet petitio), qua semper prelatis convenit (sc. uti). e imperatorem efficiens – zum Kaiser machend: MLWWipo gest. 15 promittentes (sc. legati) illum (Ruodolfum) Romam venturum ad electionem et consecrationem -amimperatoriam regis Chuonradi. MLWConst. imp. I 99 p. 147,40 ex libro professionem -amimperatoriam fecit Henricus et a pontifice imperator designatus est. MLWOtto Frising. chron. 7,18 capit. p. 32 de expeditione eius (Lotharii) in Italiam ac sublimatione -aimperatoria.