imminuo

imminuo (inm-), -ui, -utum, -ere.partic. perf. usu adi.: MLW p. 1337, 6.minorem facere, deminuere, reducere – verringern, vermindern, verkleinern, schmälern: 1 proprie: a gener.: MLWAdalb. Magd. chron. a. 954 p. 167,36 viribus -tisimminutis inimicorum. b publ., iur., canon. (c. notione auferendi: MLWl. 67): MLWDipl. Karoli III. 125 p. 201,21 ut ... nullus pontificum ... sibi quippiam de rebus ... -ereimminuere ... praesumat. MLWDipl. Arnulfi 50 p. 72,22 ut nec praesens episcopus ... cellam audeat <destruere vel in aliquo> -ereimminuere (minuere var. l.). MLWDipl. Heinr. II. 63 p. 78,11 ne ... archiepiscopii sedes quasi -taimminuta damnum pati videretur. MLWChart. Raitenh. 8 p. 13,17 ne quis ea (bona) inquietare, -ereimminuere, auferre ... audeat. al. c medic.: MLWConsuet. Rod. 220 minutio ... sanguinis ... adhibenda est ..., per quam nocivis humoribus -tisimminutis vegetiores reddantur fratres. d liturg. (‘in reduziertem Ornat’; de re v. J. Braun, Die liturg. Gewandung im Occident und Orient. 1964. p. 294): MLWRup. Tuit. off. 3,2 l. 138 usque ad ... Dominici natalis noctem diaconus et subdiaconus -tiimminuti procedunt; nam neque diaconus dalmaticam neque subdiaconus induit tunicam. 2 translate: a in univ.: α gener.: MLWHraban. epist. 53 p. 507,32 cum in hoc (operam dando comissationibus atque ebrietatibus) non -untimminuunt (minuunt var. l.) parricidae scelera. MLWAgius epic. Hath. 207 neque ploratu dolor -eturimminuetur. MLWWipo gest. 29 p. 49,3 -taimminuta potestate minor facta est temeritas. MLWHerbord. Ott. praef. p. 6,8 nichil ... de mille talentorum precio arbitror (sc. Timo) -tumimminutum. MLWHugo Honaug. hom. 3,17,7 ‘similitudo essentiae’ ... non aufert vel in-itinminuit numerum personalem (sc. Dei). al. β publ. et iur. (‘anfechten’): MLWDipl. Conr. III. 208^a p. 376,9 non decet ..., ut per calumpniam ... presumatur in-iinminui, quod sanctitum est iudicio principali (sim. 208^b p. 376,10). γ math.: MLWHrotsv. Sap. 3,12 cur octonarius numerus ... -tusimminutus dicitur vel quare duodenarius ... superfluus asseritur? 3,13 omnis ... numerus in-tusinminutus dicitur, cuius partes coniunctę minorem illo numero, cuius partes sunt, summę quantitatem reddunt. 3,17. δ astron. de eclipsi solis: MLWAnnal. Corb. a. 939 sol visus est in-tusinminutus iii^a diei hora iv. idus Iul. (sim. MLWAnnal. Trudp. a. 1191 [MGScript. XVII p. 292,11]). b infringere, debilitare – beeinträchtigen, schwächen: MLWRegino chron. a. 895 p. 143,9 auctoritatem episcopalem -ereimminuere. MLWAlfan. premn. phys. 8,15 p. 84 perfectissimum ... habet hunc (sc. tactus) sensum homo, ut hoc etiam et gustu cetera excellat animalia, aliis tamen tribus -tusimminutus (PG 40,653^B ἡττώμενος). c demere – wegnehmen: MLWPetr. Dam. epist. 107 p. 186,6 si ... in hac ipsa (epistola) aliquid usque ad unam litteram ... auctum est vel -tumimminutum aut aliquo modo transmutatum.Fiedler