Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
illuminatio f.
illuminatio (inl-, -cio), -onis f. 1 proprie: a strictius: α actio illustrandi – das Erleuchten, Erhellen, Beleuchtung : Elis. Schon. vis. 3,1 p. 56,26 non erat urbi -o illuminatio a sole vel luna. Chart. Heinr. Leon. 47 p. 66,37 ut ... cera ad -em illuminationem templi tribueretur. Chart. Verd. 319 p. 360,4 que prius ecclesie -cioni illuminacioni pertinebant. Albert. M. phys. 4,3,15 p. 289,4sqq. contingit generari lumen in toto horizonte ad ortum solis, et est -o illuminatio finis vel consequens finem motus solis ad ortum; ... eadem causa est de -e illuminatione domus a candela. al. de concin…