idioma

idioma (yd-), -atis n. (-a, -ae f.: MLWMLWMLWl. 53. 62. p. 1229, 13).(ἰδίωμα)script.:ind-: MLWl. 56.ideoma (ydeoma): MLWMLWMLWl. 50. 64. 65. saepius.idyoma (ydyoma): MLWl. 64. adde MLWPs. Arist. lap. I p. 183,16. al. 1 strictius i. q. proprietas, consuetudo – Eigenheit, Eigentümlichkeit, (eigentümliche) Art, Weise: a theol. (interdum fere i. q. praedicamentum – Eigenschaft, e. g. MLWl. 36): MLWGerhoh. Antichr. 2 app. 9 p. 350,25 competit ... confiteri ... Patrem esse Patrem perfectum et ex se ipso generare Filium simul et emittere Spiritum et totum hoc ei πατρικόν attribuere -aidioma. MLWLamb. Leod. Matth. I 2583 (gloss.) ‘non differunt ab invicem ypostases trinitatis ... secundum substantiam, sed secundum karacteristica -taidiomata (PG 94,1002^C ἰδιώματα), id est determinativas proprietates.’ MLWAlbert. M. bon. 298 p. 169,15 ‘virginitas ... omnis incorporeae naturae est -a’idioma, idest proprietas. al. b usu communi de lingua sim.: α in univ.: MLWRicher. Rem. hist. 1,20 Germanorum Gallorumque iuvenes <lin>guarum idio<ma>te offensi ... maledictis sese lacessire coeperunt. MLWOtto Frising. chron. 7,21 p. 342,16 ex linguae -eidiomate multitudinem Teutonicorum in acie fore cognoscens ... terga vertit Boricius. β spectat ad proprietatem modi dicendi, sermonis, dictionis (interdum fere i. q. modus proprius dicendi, sermo proprius, dictio propria – etwa: eigentümliche, charakteristische Ausdrucks-, Redeweise): MLWGloss. psalt. Lunaelac. 42,2 ideoma Scripturae quasi causitoria voce ... calamitatem indicat (MLWBerno modul. psalm. 8 p. 106^a). MLWOrd. celebr. conc. 30,4 vulgus (sc. vocat ordinem) ... secundum -amidiomam linguae ipsorum ‘kameina missa’ (MLWCarm. lib. III 27,3 nativę ... l. MLWBruno Querf. fratr. 13 p. 59,15 Sclavonicę l. MLWConr. Brunw. Wolfh. 2 p. 40,12 l. regionis. MLWWibald. epist. 375 p. 505,5 gentile -aidioma [ind-indioma cod.] l. suae. al.). MLWNicol. I. epist. 88 p. 487,22 quisquis ... quicquam mutaverit ... praeter illud, quod -aidioma Graecae dictionis exigit eqs. MLWGesta Hort. Mar. 63 p. 603,51 eas (litteras) in y-eydiomate suo lingua materna esposuit. al. 2 latius: a lingua, dialectos – Sprache, Dialekt: MLWWett. Gall. 6 eminebat lepore Latinitatis nec non et -aidioma ... gentis. MLWVita Odil. 21 (MGMer. VI p. 48,30) quod (vas) secundum -aidioma Galliensium wogin vocatur. MLWOtto Sanblas. chron. 32 p. 47,21 Teutonico -eidiomate (ide-ideomate a. corr. 1; ydy-ydyomate [yde-ydeomate a. corr.] 2). 51 p. 85,22 Latino -eidiomate (y-ydiomate var. l.). MLWAlbert. M. phys. 5,1,4 p. 409,54 principales partes orationis apud omne genus -isidiomatis sunt nomen et verbum. MLWDavid expos. reg. 4,215 ex -eidiomate Romano. MLWChart. Eberb. 421 p. 198,13 volgari y-eydiomate. persaepe. b locutio, vox, verbum – Ausdruck, Begriff, Wort: MLWGodesc. Saxo gramm. 2 p. 494,12 ‘ypopanti’ Graecum est, sed agrestes Graeci Latinitatis ignari nequeunt -aidioma proferre nobis huiusmodi. MLWEkkeh. IV. cas. 80 p. 168,5 barbaries ... et -taidiomata eius (vitae Waltharii) Teutonem adhuc affectantem repente Latinum fieri non patiuntur. MLWOrtl. chron. praef. p. 6,4 Latinorum verborum non habuimus copiam ideoque coacti sumus ponere nonnulla secundum Theutonici nominis -aidioma. c notio, significatio – (Wort-)Sinn, Bedeutung: MLWCarm. Salisb. I 10^tit. y-aydioma mensium singulorum. MLWHucbald. Leb. 1 p. 879^A sidus eximium ... dignatus est Sol iustitiae promere, Lebwinum videlicet charum sibi amicum iuxta -aidioma nominis sibi optime congruentis. MLWVita Radbodi II 1 cum iuxta y-aydioma Radbodus ‘consilii nuncius’ ore sonat Latino. MLWArnulf. Mediol. gest. 3,6 implevit ... dies ... veteris -aidioma (y-ydioma var. l.) vocabuli; dicebatur enim antiquitus campus, in quo conflixerant, mortuus. al. d ?elocutio polita – ?gepflegte Ausdrucksweise: MLWEpist. Alcuin. app. 2^tit. -eidiomate (-aidioma cod.) carens tenentibus -aidioma ... salutem.Staub