Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
huotefaz st. n.
st. n., nhd. hütfaß; mnd. hdevat.
hute-faz: nom. sg. Gl 3,164,14 (SH A, Prag, Lobk. 434, 13. Jh.). Hbr. I,362,271 (SH A); verschrieben: hitte-: dass. Gl 3,217,7 (SH B, S. Blasien, 12. Jh. (?)).
(hölzernes?) Behältnis, um etw. (Lasten, Ladungen) aufzubewahren, Laderaum eines Schiffes (?): scif hutefaz carina ... fori (Hs. pori) navium sunt tabulata, vel latera concava navis, dicta a ferendo onera [Hbr. I,362,270] Gl 3,164,14. Hbr. I,362,271. Gl 3,217,7 (alle im Abschn. De partibus navium (et armamentis)).