Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
hovelich adj.
hove-lich adj. BMZ s. v. a. hovebære Parz. Walth. Helmbr. Troj. (5839. 15307). ein hovelîcher man Gold. Z. 2,7. h. site Trist. 3051. Winsb. 38,1. Gerh. 4486, muot Ga. 2. 468,25. 469,91, wân Dan. 16614, kunst Karl 118, schal Virg. 800,5. 1002,4. 1052,8. Turn. B. 244, wort Frauentr. 630, werdekeit Gerh. 5348, gewant Msh. 3,264 a , mære Schretel 1. hovelîch was sîn gên sîn stên Bph. 5066. heve lîche sachen Md. ged. 1,48 u. anm. ; ansehnlich, gross, hofelîche kraft, schar Erlœs. 3186. 6008. 6339, vgl. Germ. 3,334 ;