Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
hortatus m.
hortatus (o-), -us m. 1 (ad)monitio, ex-, incitatio – (Er-)Mahnung, Ermunterung, Ansporn (in malam partem interdum i. q. instigatio – Aufstachelung, e. g. MLW MLW l. 55) : Liber diurn. 60 p. 53,8 quam (ferocitatem) ... Dei virtus ... aliquando monitis conprimit, aliquando vero et flectit ac modigerat -us hortatus (-u hortatu var. l. ). Einh. Karol. 11 p. 14,5 qui (Tassilo) -u hortatu (o- ortat var. l. ) uxoris ... regem provocare temptabat. Dipl. Loth. I. 90 p. 221,27 (interp.) -u hortatu et rogatu ... Hyrm<en>gardis ... tradidimus eqs. ( Wandalb. martyr. comm. 4 r. -uque) hortatuque . Walthar…