Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
hortatio f.
hortatio , -onis f. 1 (ad)monitio, ex-, incitatio – (Er-)Mahnung, Ermunterung, Ansporn : Wett. Gall. 25 p. 270,15 origo fabricae caeli ... ac expulsio primi terrigenae cum o-bus ortationibus caelestis hereditatis requirendae rimabantur. Cand. Fuld. Eigil. II 9 capit. p. 96 increpatio poetae et -o hortatio eiusdem. Dipl. Frid. I. 833 offitium est imperatoriae maiestatis nostrae et iuris equitas atque rationis hortatur (ci. ed.; horta tio cod.) , ut eqs. 2 petitio – Bitte, das Ersuchen : Hugeb. Willib. 3 p. 90,17 Christi miles iteratis o-um ortationum oraculis magnisque precuum perdurationibus .…