Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
holzboc stm.
holz-boc stm. waldbock, wilder bock. figürl. ir holzböcke und ir wilden affen Laur. Sch. 513 ; grober unbeholfener mensch ( eigentl. gestell, besond. zum holzsägen, vgl. Schmid 83 ). ein gebûr heiʒet ein h. Ls. 3,328,65. du rehter h. Hätzl. 2. 72,82. vgl. Fasn. 336,11.